28 Kasım 2013 Perşembe

MUTLULUK GÖLGEM OLSUN


Hepimizin istediği bu değil mi? Küçük yaşta başlar mutlu olma isteği, hepimiz arar dururuz. Önce evin her şeyi doğru yapan çocuğu olup, ailemiz ve çevremizdekilerden almaya alıştığımız "taktir"e odaklı yaşar oluruz. Anlık bir "aferin" anlık bir mutluluk hissi verir ve biz o hissin bağımlısı olmaya başlarız. Sonra geride bıraktığımız anlık mutluluklarımıza bizi neyin götürdüğüne bakarız ve kendimize yeni hedefler ediniriz. Bizi "aferin"e ne götürmüşse biz onun peşinden koşar dururuz. "Hep aynı şeyi yapıp stabil olmak." İnsanlar bir süre sonra sizin bu sürekliliğinize alışır ve size başarı odaklı hayatınızın ilk tatsız deneyimini yaşatırlar. Artık o "aferin"ler gelmez olur ve mutluluk sizden çok uzakta durur. Değil mi?

Sonra okul hayatınız başlar; siz bir kere kendiliğinden başarmışsınızdır bir şeyleri. Notlarınız iyidir, okul kurallarına uyuyorsunuzdur, iyi dans ediyor ya da okulun basket takımının gözdesi olmuşsunuzdur. Gelsin "taktir"ler, "tebrik"ler ve siz yine başarılarınızdan dolayı aldığınız "taktir"lerin devamlılığını sağlamak için koştur koştur çalışıp didinirken, kaçırmışsınızdır anlık mutluluklarınızı ve yine o başarı stabil hale geldiğinden artık "taktir" görmüyorsunuzdur. Ah yine mi gitti bir mutluluk kaynağı!!

Büyüdünüz büyüdünüz kocaman bir adam ya da kadın oldunuz. Eeeee artık biliyorsunuz mutluluk maddede ve öteki insanların dilinde öyleyse demesinler mi "Ayşe'nin ne güzel işi var, Ahmet'in ne güzel evi var, Ali'nin ne güzel arabası var." Ve yetmez bu kadarı mutluluk bağımlısı da olduk, şimdi dahası olsun, dahası ve dahası. Dahası için uğraşırken, neler geçmiş bir bakalım.

Legolarımla yapıp yapıp bozacağım gökdelenlerin neşesi, annemin bana aşkla bakan gözleri, babamın işten yorgun argın gelmesine rağmen benimle oturup araba yarışı yaparken attığı kocaman kahkahalarındaki sevgi pıhtısı. İlk aşkınız da her şeyi doğru yapmanın peşinden koşarken size aşkla bakan gözlerinin ışıltısı. Anlayacağınız sevgiyle yoğrulduğun koca bir çocukluk, gençlik yetişkinlik.

Baharda açan ilk çiçeğin eşsiz kokusu ve görüntüsü, ilk baharın ilk yağmuru, Tanrı'nın içine sevgi koyup yer yüzüne koyduğu binlerce tat, renk ve koku. Cırcır böceğinin alaycı şarkısı, yağmurun ardından açan güneşle gök yüzünü süsleyen gök kuşağı. Peki ne mi yapak gerek;  ne zaman ki elimizi maddeden çeker, insanların ne dediğine değil kendimizin ne istediğine bakarak yaşarız, her şeye sevgiyle bakmayı başarırız, içimizde küçücük bir karanlık bırakmaz her yeri sevgiyle aydınlatırız, işte o vakit; MUTLULUK GÖLGEN OLUR!!!

sevgilerimle 
pehito
:)


30 yorum:

  1. Çok güzel yazmışsın.
    mutluluk kendi gölgesi olmalı insanın:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Baharcım

      Teşekkür ediyorum.
      Bizim yansımamız olsun mutluluk ve her yere yayılsın..
      Sevgilerimle
      :)

      Sil
  2. Böyle giderse tek gölgemiz o karanlık olacak..
    Ama karansar olmayalım... değil mi? :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Uyuşuk Hayalperest

      Olmayalım, karamsar hiç olmayalım.
      :)

      Sil
  3. Ne doğru tespitler, nokta atışı resmen.. Ve de ne mutlu, umutlu bir yazı.. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. dondurma delisi

      Buradan oraya yayılıyorsa bu yazının mutluluğu. Gerçekten mutluluk bulaşıcı.
      Sevgilerimle
      :)

      Sil
  4. dimi? maddeyi amaç değil araç yapmayı başarabiliriz umarım hepimiz..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aslıcım

      Yaparıııız, her şey mümkün.
      :)

      Sil
    2. Yapalım yapalım yapalımmmm :))

      Sil
    3. Aslıcım

      Yapılır, yapılır yapılır..
      :)

      Sil
  5. vay be sonu çok iyi ve mutluluk gölgen olur sözünü de kıskandım yaw.
    :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. deeptone

      Kıskanabilirsin ama mutlu kıskan, heheheh
      :)

      Sil
  6. Harika :)
    Ben çocukluğuma geri dönmek istiyorum üften püften şeylere güldüğüm, cenazelerde bile cenazeye geldiğimi bilmeden güldüğüm ve güldüğümde cenazede niye gülüyorsun diye kızan teyzeler ve bu teyzeler küçücük çocuktan cenazeyi anlamasını mı bekliyorlar diye düşündüğüm o küçük yaşlarımı özlüyorum. pekte zekiymişim ben ya o yaşta bile düşündüğüme bak :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Duygu Seçer

      Haklısın daha az bilgiye sahipken, daha çok mutlu olabiliyoruz belki de.
      Ama hüznün deneyimi bile daha mutlu olmak için bir sebep belki de.
      Şiir gibi oldu bu :)
      Seçim bize ait.
      Veeee çocukluğunda ki o bilgelik daim olsun, mutluluk gölgen olsun.
      Sevgilerimle
      :)

      Sil
  7. bu yüzden geceleri mutlu olamıyorum... gölgem kayboluyor...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Serkan Aydemir

      Bu da güzel olmuş ama eski profil fotoğrafını daha çok beğeniyordum. Daha sanatsal gibi geliyordu bana.
      :)
      Bakış açını çok sevdim. Ben her şeyin elimizde olduğunu düşünüyorum. Biz geceye çok anlam yüklüyoruz, ağır ve sancılı geçiyor bu yüzden.
      Ne yapsak, seni erkenden uyutsak.
      ;)

      Sil
    2. :) sanırım tek kurtuluşum bu olacak... değişiklik iyidir pe hito, biraz bu profil kalsın sonra onu katarım ben de severim o fotoyu :)))

      Sil
    3. Serkan Aydemir

      En geç iki saat sonra yatağa :))
      Bu da güzel, o da güzeldi. Tabi ki değişiklik iyidir.
      :)

      Sil
  8. Merhabalar.

    Yazınızı büyük bir keyif alarak zevkle okudum. Mutluluğun gölgemiz olması için verdiğiniz örnekler çok güzeldi. Kaleminize ve yüreğinize sağlıklar dilerim.

    Bizlere zarar vermeyen şeyler, mutluluk verir. Bu bağlamda mutluluğu gereksiz yerlerde aramayarak hem kendimize zarar verecek şeylerden kaçınmış oluruz, hem de zamanı israf etmemiş oluruz diye düşünüyorum.

    Selam ve dualarımla.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Recep Altun

      Merhaba
      :)

      Çok teşekkür ediyorum, ne mutlu bana bu yazıyla size ulaşabildiysem.
      :)
      Her anımız çok değerli, ikinci paragrafınızdaki tüm cümlelerinize içtenlikle katılıyorum.
      :)
      Sevgilerimle
      :)

      Sil
  9. Hep söylerim.Mutluluk küçük detaylarda gizlidir,çimlerin arasında görünen minicik bir uğur böceğidir, minicik bir kedidir..
    İnsanların tavırları ruh halimizi o kadar etkileyen bir faktör olmamalı aslında ama olmuyor, her zaman başarılamıyor.
    Güzel bir bakış açısıydı mutluluğa dair.
    Eline sağlık .
    Ve sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Zeugma

      Minicik detaylarda neler gizli, yeter ki biz mutlu gözlerle bakalım dünyaya.
      :)
      Haklısın, bazen takılıp kalıyoruz insanların sözlerine davranışlarına ama fark ettiğimiz an koşarak kaçmalıyız bulunduğumuz bu ruh halinden.
      Kocamaaaan sevgiler benden sana.
      :)

      Sil
  10. Ve mutluluğu nicel, sayısal, somut şeylerde aradaıkça daha da mutsuz olacağız.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Özlemcim

      Bu aşikar. Senin bana özel hazırladığın o resim, gördüğüm andan itibaren beni dünyanın en mutlu insanı yapmaya yetti.
      Hiçbir pahada ağır şey onun yerini tutamaz.
      Tekrar çok teşekkür ediyorum.
      :)

      Sil
  11. Bir de gerçekten mutlu olan bir insan var mı Dünya da artık günümüz çocukları bile mutsuz.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Özlemcim

      Mutluluğu sürekli kahkaha atmak olarak tanımlarsak, belki de yoktur.
      Ama iç huzur diyorsan biz ailecek öyleyiz.
      :)
      Zaten benim minik kızım her an bunun için bir sebep çıkarıyor bize.
      :)

      Sil
  12. Tam da içimden geçenleri tek tek dökmüşsün kelimelere...

    O kadar çok bunun savaşını veriyorum ki son zamanlarda. Yaşadığım anın tadını çıkararak yaşama fikrini ve bunu çevremdekilere empoze etmeyi...

    Ben kısmen başarıyorum, keşke herkes yapabilse bunu....

    Çok başarılı bir yazı, tebrikler canım :)

    Bu arada yazdım birşeyler sırf senin için. Azıcık morale ihtiyacımız var bu ara sanırım :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kahve Tadında

      Hepimizin içinden geçiyor di mi?
      :)
      Harikasın bunu kendinde başlatıp çevrendekilere yayıyor olman müthiş bir şey.
      :)
      Okudum, yorum da yaptım. Kahkahayı patlattım.
      Hep yaz canım.
      Sevgilerimle
      :)

      Sil