ÖZLENEN GÜNLÜKLER

özlenen günlükler

Üst üste öyle şeyler oldu ki, ben yazamadan duramadım. Yazdıkça rahatlıyorum, kendimi hafiflemiş hissediyorum. İnsana olan ihtiyacım azalıyor, yani "olamaz öyle bir şey demeyin", ciddiyim. Benim en değerli dostum, beyaz kağıt. Henüz üzerinde tek bir leke olmayan beyaz kağıt. Ben yazdıkça şekli değişen, o kağıt.

BAZENLERE SIĞDIRDIKLARIM...

Bazen çocuk olmak istersin,

Ne kadar geç olduğuna bakmadan, sadece çocuk olmak...

Bazen, zaman alıyor yükümü,

Bazen de yenilerini ekliyor...

Anlamadım zaman, benden ne istiyor...

Bazen, öyle acılar yaşarız ki kurşun gibi delip geçen,

Tedavisi hiçbir zaman gerçekleştirilemeyen...

Bazen size de oldu mu hiç??? Her şey yolunda giderken,

Dünya sizin için de tersine döndü mü hiç???

Bazen "OLSUN" demek istiyorum,

Ama ben o kadar olgun değilim, biliyorum...

Bazen zaman geçirip, bazen zamanın üzerinden geçiyorum.

Ama ben, hayatımda hep ikincisi olsun istiyorum...

Bazen sevmeye dünden hazırım,

Bazen sevilmeye...

Bazen en güzeli, sana uzanan eli tutup,

Diğerini, boş vermek.

Bazen belki, zor olan için uğraşmayı bırakıp,

Kolay olanı seçmek gerek...

Bazen ya ağlarsın, ya da gülersin.

Bazen de her ikisini yaparsın...

Bazen biri duysun istersin ağladığını,

Bazen, için için hiç kimse...

Bazen tersine uyanıyor gibiyim,

Tüm hayatımın tersine...

Kasvetli havayı sevmek geliyor içimden,

Ters giden, soğuk olan her şeyi sevmek...

Bazen yalnızlığımı paylaşıyorum burada,

Bazen düşüncelerimi,

Bazen bazenleri paylaşıyorum.

Kim ne derse desin, ben burada olmayı seviyorum...

pehito

Sevgiyle kalın...