Bir Reyhan vardı;
Kömür karası gözleri, siyah saçları ve esmer tenliydi Reyhan.
Aklından geçenler vardı;
Kimini kendine sakladı, kimini yazdı akladı, kimini doğmadan aldırdı,
kimi faili meçhul cinayete kurban gitti
Ama Reyhan hiçbirine aldırmadı.
Onun hazinesi, kendine sakladıklarıydı.
Hiçbir zaman konuşup anlatmadıkları,
Susup kendine sakladıkları.
Bir Reyhan vardı;
Susarak anlatanların kraliçesi,
Kendi kendine konuştuklarının patroniçesi.
O bilirdi; susmadan söylenemezdi konuşulacakların en hakikatlisi..
Bir Reyhan'lı vardı;
Susmalarını dualara gömen.
Susmanın anlamının, doğru yerde susmak olduğunu bilen..
pehito
