| kardan adam |
Hoooop yuvarlanıyorum, ne kadar küçük başladım hayata. Yuvarlana yuvarlana büyümek bu olsa gerek :) Önce küçük bir el hissettim bedenimde, giderek büyüyorum, büyüdükçe bedenimdeki minik ellerin sayısı artıyordu. Öyle nazik dokunuyorlar ki bedenime.
Bir süre sonra sabitlediler beni, üzerime iki top eklediler hareketleri hissediyorum ve büyüyorum. İki kömür gözüm oldu, mutlu kahkahalar atan çocukları gördüm, havuç burnum masumiyetin kokusunu getirdi bana. Şimdi boynumda yeşil atkım eskisinden daha sıcağım ve kollarımda yapıştı bedenime kim tutar beni sevgiyle sarılmamam için söyle. Kömürden ağzım, ben de konuşabilir miyim onlarla dedirtti bana, sonra gülümseyen ağzımdan değil ama aktı içimden çocuklara gerçek dünya.
